Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player
Materials Stones Corals
Corals


Corals

Precious coral or red coral is the common name given to Corallium rubrum and several related species of marine coral. The distinguishing characteristic of precious corals is their durable and intensely colored red or pink skeleton, which is used for making jewelry.The hard skeleton of red coral branches is naturally matte, but can be polished to a glassy shine.[2] It exhibits a range of warm reddish pink colors from pale pink to deep red; the word coral is also used to name such colors.

 

 

 

Owing to its intense and permanent coloration and glossiness, precious coral skeletons have been harvested since antiquity for decorative use. Coral jewelry has been found in ancient Egyptian and prehistoric European burials,[3] and continues to be made to the present day.Precious coral has relative density of 3.86 and hardness 3.5 on the Mohs scale.[5] Due to its softness and opacity, coral is usually cut en cabochon, or used to make beads. Coral is especially fragile. It should be protected from scratches and sharp blows and be stored in separate boxes. Also avoid large temperature changes The origin of coral is explained in Greek mythology by the story of Perseus. Having petrified Cetus, the sea monster threatening Andromeda, Perseus placed Medusa's head on the riverbank while he washed his hands. When he recovered her head, he saw that her blood had turned the seaweed (in some variants the reeds) into red coral. Thus, the Greek word for coral is 'Gorgeia', as Medusa was one of the three Gorgons.
At the beginning of the Christian era, there was a great trade carried on in coral between the Mediterranean and India, where it was highly esteemed as a substance endowed with mysterious sacred properties. It is remarked by Pliny that, previous to the existence of the Indian demand, the Gauls were in the habit of using it for the ornamentation of their weapons of war and helmets; but in his day, so great was the Eastern demand, that it was very rarely seen even in the regions which produced it. Among the Romans branches of coral were hung around children's necks to preserve them from danger, and the substance had many medicinal virtues attributed to it. A belief in its potency as a charm continued to be entertained throughout medieval times; and even early in the 20th century in Italy was worn as a preservative from the evil eye, and by females as a cure for sterility. Furthermore coral is the anniversary gemstone for the 35th year of marriage. 
 

 

Το κοράλλι που εμείς γνωρίζουμε, είναι ο σκελετός πολλών μικρών θαλάσσιων ζώων, που ζούσαν μαζί, έχοντας σχηματίσει αποικία.. Στις αποικίες των κοραλλιών, μαζί με τους πολύποδες συμβιώνουν και κάποιες μονοκύτταρες άλγες που λέγονται ζωοξανθέλλες. Αυτές οι άλγες φωτοσυνθέτουν, και  προμηθεύουν τροφή στους πολύποδες, αλλά συγχρόνως εκκρίνουν χρωστικές, που χρωματίζουν τις αποικίες, δηλαδή τα κοράλλια. Τα κοράλλια έχουν σκληρότητα 3,5 και ειδικό βάρος 2,6. Τα χρώματα των κοραλλιών είναι ροζ-κόκκινα, μπεζ, άσπρα. 

          Επειδή τα κοράλλια δημιουργούν σχηματισμούς που μοιάζουν με κλαδιά, οι άνθρωποι μέχρι το 1730 πίστευαν  ότι  είναι φυτά. Το κοράλλι όπως και άλλα πολύτιμα  υλικά ζωικής προέλευσης (μαργαριτάρι, ταρταρούγα) θεωρείται πολύτιμος λίθος. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι τα αφιέρωναν στην Ίσιδα, και οι Ρωμαίοι στην Αφροδίτη. Στην αρχαία Ελλάδα τα κοράλλια ονομάζονταν «γοργονίδες», γιατί η αρχαία παράδοση έλεγε ότι  σχηματίστηκαν από το αίμα της γοργόνας. Ο Πλίνιος αναφέρει πως οι Ινδοί μάντεις πίστευαν πώς να φοράει κάποιος κοράλλι, είναι ισχυρό αποτρεπτικό για πολλούς κινδύνους, και πως οι ίδιοι τα χρησιμοποιούν στις μαγικές τους ιεροτελεστίες.  Η ομοιοπαθητική χρησιμοποιεί σαν φάρμακο σκόνη κοραλλιού. Το φάρμακο αυτό  ονομάζεται  corallium rubrum.  

     Σε πολλές περιοχές στην Ελλάδα πιστεύουν  ότι το κοράλλι προστατεύει από το κακό μάτι, αλλά και τους ναυτικούς από τη μανία της θάλασσας.  Στη Χίο κρεμούσαν στην κούνια του νεογέννητου, κλαδάκια από κοράλλι. Τέλος να αναφέρουμε ότι σε πολλούς αναγεννησιακούς πίνακες, απεικονίζεται το θείο βρέφος, με ένα κλαδάκι κοράλλι, κρεμασμένο στο λαιμό. Η λέξη κοράλλι πιθανότατα έχει Ελληνική ετυμολογία :κόρη- αλός, δηλαδή, κόρη της θάλασσας.  

     Από τον 16ο αιώνα και νωρίτερα, το μεσογειακό κοράλλι  ήταν ένα περιζήτητο υλικό της κοσμηματοποιίας. Η πόλη Torre Del Greco στην περιοχή της Καμπανίας, κοντά στην Νάπολη, ονομάζεται «η πόλη του κοραλλιού». Από το 1400 μ.Χ. έχουν εγκατασταθεί στην περιοχή  εργαστήρια,  που επεξεργάζονται τα κοράλλια που αλιεύουν οι κάτοικοι της  πόλης από την θάλασσα της Σικελίας. Η χρυσή περίοδος για το Torre Del Greco ήταν ο 19ος αιώνας όπου χιλιάδες επαγγελματίες, εργάζονταν στην αλιεία, την γλυπτογραφία και την κοσμηματοποιία με βάση το κοράλλι.  Το χρώμα των κοραλλιών σε αυτές τις θάλασσες, κυμαίνεται από ανοιχτό ροζ ( το λεγόμενο angelskin) μέχρι  το πιο δημοφιλές, βαθύ κόκκινο. 

    Στο βυθό του Αιγαίου υπάρχουν αποικίες του σπάνιου Corallium rubrum, του κόκκινου κοραλιλού στην Αστυπάλαια στη Χαλκιδική και αλλού. Η αλιεία του κοραλλιού είναι μία δραστηριότητα στην οποία παραδοσιακά επιδίδονταν οι Καλύμνιοι σφουγγαράδες.